Nog 131 dagen !

Het is alweer een poosje geleden, dat jullie van me hebben gehoord, of beter gezegd gelezen. Ik had wel blogs geschreven, maar heb deze verwijderd. Waarom (?), zal je denken. Dat zal ik zeker gaan toelichten, maar op een later tijdstip. Om precies te zijn zal ik dit onthullen over 131 dagen, op de kop af. Deze onthulling zal vele tongen gaan losmaken, en dan zullen jullie begrijpen, waarom ik er niet eerder over kon spreken of een toelichting kon geven. Het zal een totaal ander daglicht werpen op de dingen die zijn gebeurd. Daarbij kunnen namen sneuvelen, van mensen waarvan je het niet had verwacht. Het is en blijft allemaal geheimtaal, dus het blijft nog even raden waar dit allemaal over gaat, maar wat zal ik opgelucht zijn, als ik eindelijk alles kan vertellen! De manier waarop zal inslaan als een bom ! De fles champagne staat al klaar! Daarmee gaan we definitief, een inktzwarte periode afsluiten.

Het handwerken, haken en/of breien, geeft mij de nodige afleiding, en kan ik de dingen voor even vergeten. Dan denk ik aan niets meer, voor mij is het een soort therapie geworden, om mijn gedachten een ander plekje te geven. Ik weet niet hoe jullie dat ervaren ?

Ondertussen heb ik wel aardig wat projecten liggen, zoals wij handwerksters of creatievelingen dat noemen. Ik ben nu begonnen aan de eerste deken, voor over de eetkamerstoel(en). En lekker warm, de koude dagen komen eraan.

Ik heb geen patroon, ik combineer steken die ik leuk vind met elkaar. Ik snuffel vaak op pinterest of kijk op youtube. Helaas heb ik gemerkt dat sommige tutorials gewoon niet kloppen en je ook niet uitkomt met bepaalde steken. Gelukkig kwam ik er wel tijd achter, want het zijn best lange toeren, zo'n deken.

Hoe vinden jullie hem worden, ik ben wel tevreden met het resultaat tot nu toe. Nog een heleboel steken te gaan!

Ik beloof beterschap, en zal zeker snel weer een volgend blog schrijven.

De Teleurstellende Zwarte Markt in Beverwijk

Vanaf  1980 van de Zwarte Markt in Beverwijk, hebben we de markt regelmatig bezocht. De opzet, dus mensen die er zelf hun spulletjes wilden verkopen, en een multiculti markt, met groenten en fruit was ontzettend leuk. Er mochten beslist geen mensen staan met nieuwe dingen, alleen maar tweedehands. Toen kon je nog heerlijk rondstruinen, en af en toe een echt koopje scoren!

Langzamerhand zagen we de markt veranderen in één groot commercieel circus en de eenheidsworst die het nu is. Overspoeld met allemaal van hetzelfde, kleding, telefoon accessoires, en allerhande rommel, waarvan je achteraf denkt, als je thuis bent, wat moet ik er in hemelsnaam mee ? En daarbij komt nog eens kijken, het is helemaal niet goedkoper meer, integendeel, veel artikelen zijn duurder dan elders. Want dat was toch de grondslag van de Zwarte Markt, en het onderscheidende in de opzet van deze markt.

Maar er zou een nieuwe "attractie"zijn op de Zwarte Markt, de hal creatief,  met allerhande bolletjes wol voor € 0,25 en nog meer moois! Als bolletjes wol verslaafde, was dit voor mij een musthave om toch maar weer eens af te reizen naar deze markt, en misschien wel in "mijn"wolletjes paradijs te belanden....

Dus met een goed gemoed, en zin in de dag, togen we naar de Zwarte Markt. Na een rondje door een paar hallen en over het plein, hadden we eigenlijk al snel onze buik vol van alle zogenaamde goedkope kleding (vaak duurder dan in een winkel), kabeltjes, schoenen, dekbedovertrekken, namaakspullen, dus op zoek naar die vermaledijde hal met creatieve spulletje. Er zat een klein bord aan de hal met het woordje Creatief, dus betraden we het walhalla van de wolletjes, tenminste wat we mochten geloven van alle rondzoemende berichten op sociale media! We knipperden met onze ogen, en ja, bij de entree stond een meneer met bordjes met spreuken, en daarachter stond een kraam met allerhande bolletjes wol. We gingen naarstig op zoek naar de koopjes, maar het enige wat we ontwaarden, was een oudere heer, die heel boos op een stoel zat, samen met 2 dames, die op een stoeltje zaten te haken. Ik kreeg een beetje een déjà vu van de jaren 60, toen ik sokken leerde stoppen van mijn moeder....

De bolletjes die in de rekken lagen, dezelfde prijs als in de winkel, en we konden geen enkel koopje ontdekken, gewoon niets! OMG, wat een bummer, wat een diepe teleurstelling, en wat erg voor de mensen die van heinde en verre komen, om deze hal te bezoeken! Wij wonen er niet erg ver vandaan, maar wat, als je besluit vanuit Friesland, speciaal voor deze kraam, af te reizen naar Beverwijk....Doe het alsjeblieft niet, het is het niet waard, om hier tijd en moeite aan te besteden.

Ik kan me heel goed voorstellen, dat mensen diep teleurgesteld zijn, als ze dit treurige tafereel aanschouwen. Persoonlijk zou ik, als ik het had geweten, voor dit aanbod zeker niet een reis ondernemen.

Het enig positieve wat ik over deze dag kan melden, dat de entree tegenwoordig gratis is.  Voorlopig heb ik de buik vol van deze markt, wat er staat, kan op iedere andere markt ook worden gevonden. De glans van de Zwarte Markt is er vanaf. Wat overblijft is een troebele mist.

Wol Avonturen in het Wolletjes Paradijs

Hoi Lieve mensen, en alle geïnteresseerden in handwerken, haken of breien! Van harte welkom op dit gloednieuwe blogje over van alles en nog wat.

Ik ben al bezig met handwerken, van jongs af aan, met de paplepel ingegoten, door moeders, en natuurlijk op de lagere school, gewoon ouderwetse les. Ik heb daar de grondbeginselen geleerd van de Juf. Ik zal nooit vergeten hoe het project "babysokken"tot stand kwam. Het wilde maar niet lukken met het rondbreien, en het mislukte, keer op keer. Het ging zelfs zo ver, dat ik moest nablijven, om mijn taak af te maken, en toch één sokje af te maken. Nou, dat heeft ze geweten, tegen de tijd dat ze klaar waren, kon mijn vader ze wel aan! En die moest wegenbelasting betalen, zoals in de volksmond wordt gezegd. 

Na dit debacle op de lagere school, had ik mijn buik vol van handwerken, en keek er niet meer naar om. Gelukkig had ik een super creatieve moeder, met gouden handen. Als jonge meid, had ik bepaald dat ik er niet zo wilde uitzien als het gros van de jongeren, en zocht mijn eigen stijl. Met mijn moeder als geniale, handige Harry achter de hand, liep ik tijdens de stapavonden, in de mooiste creaties en allemaal uniek. Snel een lapje halen op de markt, in een tijdschrift kijken, en het kwam zo onder de naaimachine vandaan. Tot ik zover was, dat ik dacht, ik moet dat zelf ook kunnen, een naaimachine aangeschaft, en met tips van mijn moeder, ook deze "Skill"onder de knie gekregen. 

De periode van het "hippe breien"brak aan, in de jaren '80 waren de gekste truien, met allerlei ingebreide motieven, helemaal hot, en ik moest er toch weer aan geloven, want mijn vriend wilde ook zo'n trui. Ik heb altijd een hekel gehad om mij op de gebaande paden te begeven, dus er ontspon zich letterlijk van alles in mijn hoofd, en kwamen de mooiste gebreide truien uit mijn handen vandaan. Met als trots modellen mijn familie, en ik zelf natuurlijk. Daarna is dat vuur eigenlijk nooit meer gedoofd. 

In de tijd van nu, heb ik de mogelijkheid de dingen met de buitenwacht te delen, en dat ga ik ook zeker doen ! 

Wat kunnen jullie verwachten, veel foto's en patronen, maar  ook sieraden maken, breien met kralen, ontwerpen van een designer, grove breisels, en heel veel goedkope breiwol of haakkatoen. 

Veel plezier met het lezen en leren van het blog.